ตอนแรกก็คิดแค่ว่าชีวิตเรามันเหมือนนาฬิกานะ เหมือนตรงไหนนะเหรอ เอาง่ายๆเลย
ตัวอย่างแรก เปรียบกับนาฬิกาแขวนฝาผนังกับงานที่กำลังทำอยู่นะ ลองนั่งมองมันนานๆซิ หมุนตามกันอยู่ยังงั้นเรื่อยไป ถ้าคุณเป็นลูกน้องคุณก็จะวิ่งตามตูดเค้าอยู่นั่นแหละ ไม่มีวันที่เข็มยาวจะเดินเร็วขึ้น แต่เข็มยาวก็ต้องพึ่งเข็มสั้นเพื่อที่จะให้ตัวเองเลื่อนตำแหน่ง วนเวียนอยู่ยังงี้เรื่อยไป
ตัวอย่างที่สอง ลองมองทางด้านความรัก คราวนี้จะเปรียบความรักเหมือนนาฬิกาทราย เราเป็นส่วนบนที่เป็นฝ่ายเติมเต็ม ให้ไม่เคยหยุดพัก ให้ไปทั้งกายและใจ ให้ทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่มี ไม่เคยหยุดเลยแม้เสี้ยววินาที สักวันมันต้องหมดลง วันหนึ่งวันใดถ้ามันหมดลงแล้ว เราไม่เหลืออะไรเลย ถ้าอีกฝ่ายคิดได้เค้าคงจะสลับด้านให้เราเป็นฝ่ายรับบ้าง ถ้าเป็นอย่างนี้อยู่เรื่อยไป ความรักที่มีให้กันก็ไม่มีวันหมดสิ้น แต่ถ้าไม่ล่ะ เราก็แค่ไม่เหลืออะไรเลย ไม่มีแม้แต่ความรักที่จะให้ใครอีก
เลือกเอาเองแล้วกันนะ ง่ายจะตาย ถามใจตัวเองซิ
